Ğezal
Bir yaz sabahıydı, güneş tenine değdi,
Zozanlarda savrulan otlar adını söyledi.
Rüzgârın bile seni taklit edip koştuğunu gördüm,
Çünkü senin kadar özgür olmayı istedi.
Geceleri yıldızlar dökülürdü adımlarına,
Her izinde bir masal başlardı Şerewdin dağlarında.
Ben uzaktan bakardım, dokunamazdım sana;
Korkardım, güzelliğin zarar görür diye rüyalarımda.
Şerewdin yaylarında bir ceylan gibiydin,
Sekerek atlardın kayalıktan kayalığa…
Gönlümde kaldı izlerin, çiy kokar hâlâ,
Hasretin vurur yüreğime dağdan ırmağa…. 01 Aralık 2025
Maaruf Ataoğlu
