Kırılan Kalp, Susan Güven

Bir kalbi kırmak, güveni yıkmaya değer mi,

Bir sinsi menfaat, bir ömre bedel eder mi?

Söz uçar ama iz kalır derinlerde,

Kırılan kalp, eski hiç hâline döner mi?

Bir bakışta kurulur, yıllarca sürecek olan bağ,

Bir sözle yıkılır, kalmaz ne iz nede çağ,

İnsan dediğin güvenle gönülde yaşatır insanı,

Kırarsan kalbi, susar o içindeki yaslandığın dağ.

Güven bir ince dal, kırılırsa artık zor tutar,

Her darbe ruhu deler, sessizce izler açar,

Affetmek büyüklük, lakin unutması çok zor,

Kırılan kalp susar… ama kötülük hep hatırlar.

Maaruf Ataoğlu

25.04.2026 Köln