Memleketim Bingöl’de
Karalar yağmış yine metrelerce,
Lêkon giyer Zazalar yürür Şerewdinde
Araba yok, yollar kapalıdır Bingöl’e,
Doktorsuzdur, dil yasaktır memleketimin.
Dağ susar, kar konuşur kış günlerinde.
Çocuk üşür, ana bakar umutla pencerede.
Devlet uzaktır, umut yorgun düşmüş bellekte.
Bir harita çizilmiş, o köy bizimdir diye.
Sözümüz karlar altında boğulur ağır ağır,
Adımız yasaklıdır, kaderimiz bölücüdür halkın.
Ne yol var bize açılan, ne kapı cihanda.
Bu ülke bize hep kıştır ve hep karanlık.
Ama bil ki kar erir, dağ olsada dayanmaz zamana,
Dil susmaz, kök yürür erişir toprağın bağrına.
Bingöllü üşür belki bugün, doğrudur amma,
Yarın söz olur, ateş olur, düşer Özgürlük meydanlarına.
Maaruf Ataoğlu
03.02.2026