Siebengebirge Diyarında;
Yine akşam çöktü gecelerime sürgün diyarında,
İçiyorum şerewdini ve seni hatırladıkça.
Nergis çiçeklerini birlikte topladığımız günleri,
Bir bir düşürüyorum yüreğimin en derin yerine.
“Sen benim biricik yavrum, sen benim onurumsun”
diye haykıran sesin çınlıyor kulaklarımda hâlâ.
Kürdistan’ı, içinde seni özlüyorum,
Dayê Om…
Sürgün’ün ağır yükü bazen yalnızlık değildir bana;
Bir annenin sesine, bir tanıdık dağın kokusuna,
Bir avuç memleket toprağına hasret kalmaktır benimki…
Bu yüzden her gece biraz daha büyüyorsunuz içimde,
Kürdistan’ın ve senin özlemin, Dayê Om…