Sılaya Özlem

Özlem insanın ruhunda bir sızı gibidir,

Gecenin koynunda saklı, ince bir sır gibidir.

Gurbet elde her nefes biraz daha eksilir,

Sıla dediğin kalpte dinmeyen bir sızıdır.

Uzak şehirler üstüme gölge gibi çöker,

Hatıralar kapımı usul usul çeker,

Bir avuç toprak için gönlüm yanıp tüter,

Ana yurdun adı geçse o anda yüreğim titrer.

Zaman akar, yollar uzar, yıllar geçer,

Her mevsim sılaya çıkan düşler seçer,

Bir ses duysam çocukluğum içimden geçer,

Hasret dediğin sabrı ateşle ölçer.

Bir gün döner miyim bilmem o topraklara,

Selam verip çocukluğumda kalan  anılara,

Belki bir gece rüyamda konarım o dağlara,

Sıla; kalbimin en derin duasıdır içimde bir yara.

Maaruf Ataoğlu

20.02.2024 Köln