Gece indi, uzaklarda sustu bütün şehir,
İçimde senden kalma, adı konmamış bir nehir.
Yâr mıydın, yurt muydun; sormaktan yoruldum artık,
Nereye dönsem karşıma çıkan yine sen.
Yıllar benden geçti de sen geçmedin içimden,
Bir ömür eksildi sessizce bekleyişimden.
Belki kavuşmak değildi kaderin bize yazdığı,
Ama son nefese kadar özlediğim yine sen.
Maaruf Ataoğlu
8 Ağustos 2026