Sürgünde geçmeyen zaman diliminde aklımdasın,
Ne yollar unutturuyor seni, ne yıllar eksiltiyor.
Ben uzaklarda ömrü tüketirken sessizce,
Memleket gibi içimde büyüyorsun… yine sen.
Gecenin en tenha yerinde düşüyorsun yüreğime,
Bir ses, bir bakış, yarım kalmış bir veda gibi.
Sürgün dedikleri yalnız vatandan uzaklık değilmiş;
İnsan bazen en çok sevdiğinden sürgünmüş… yine sen.
Maaruf Ataoğlu
15 Ağustos 2026