Bir akşam daha düştü Siebengebirge dağlarının ardına,
Adını söylemedim, karıştı içimin yangınına.
Yâr mıydın, yurt muydun; hâlâ çözemedim seni,
Her yolun sonunda beklediğim yine sen.
Yıllar geçti, ne hasret dindi ne yollar kısaldı,
Giden benden çok şey aldı, vermediğim sen kaldın.
Belki dönmekti sana, belki de hiç gidememek,
Ömrümün yarım kalan cümlesi, yine sen.
Maaruf Ataoğlu
7 Ağustos 2026